Odchudzanie wiąże się z pozytywnymi i negatywnymi stronami swojego stosowania. Liczne diety, jeśli nie są wykonywane systematycznie, po uzgodnieniu z lekarzem i odpowiednim stosowaniu do swojego organizmu mogą przynosić ze sobą pewne zagrożenia.
Wśród nich znajdują się miedzy innymi: efekt jo-jo, indeks glikemiczny, anoreksja i inne. W pierwszym przypadku na przykład dieta odchudzająca poniżej 1000 kcal dziennie jest trudna do utrzymania, gdyż odchudzanie tego typu prowadzi do dosyć znacznych wahań masy ciała, a po zakończonej diecie istnieje skłonność do tycia, dlatego też istotne jest, aby nie wracać do poprzedniego, niekontrolowanego jedzenia. W drugim przypadku żywność jest szeregowana według istotnej cechy jak szybko po ich spożyciu rośnie stężenie cukru (glukozy) we krwi. Jeśli pokarm ma niski indeks glikemiczny sprzyja odchudzaniu. Z takiego pokarmu glukoza jest powoli uwalniana i wchłaniana podczas trawienia, dzięki czemu niezbyt silnie, ale na dłuższy czas zwiększa się stężenie glukozy we krwi. Warto pamiętać o tym, że wszelkie przetwarzanie produktów żywnościowych, na przykład poprzez obróbkę termiczną, jej czas trwania itp., podwyższają indeks glikemiczny.
Anoreksja z kolei jest zaburzeniem, które opiera się na nieracjonalnym strachu przed byciem grubą. Przez to osoba taka się głodzi, nieustannie odchudza i traci wagę w dużych ilościach w krótkim czasie. Najczęściej zdarza się to w wieku nastoletnim, ale trzeba pamiętać, że sytuacja taka może się pojawić w praktycznie każdym wieku. Wtedy też trzeba jak najszybciej udać się do specjalisty po pomoc. Przeciwieństwem tego może być bulimia, która charakteryzuje się niepowstrzymanym głodem i wprost „napychaniem się”. Często anorektycy z czasem stają się bulimikami. Również ta kwestia wymaga wizyty u specjalisty i podjęcia leczenia, którego celem jest przywrócenie normalnych odruchów żywieniowych u pacjentów, powrót do naturalnej wagi ciała, zatrzymanie postępu choroby. Wiąże się to również z leczeniem psychologicznym.
